Fundusz inwestycyjny i ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy (UFK) często są mylone, choć w rzeczywistości różnią się w kilku istotnych aspektach oraz mają zupełnie różną konstrukcję prawną i cel.
Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe[1].
UFK z kolei to wydzielony fundusz aktywów stanowiący rezerwę tworzoną ze składek ubezpieczeniowych, inwestowany w sposób określony w umowie ubezpieczenia. Składka, którą wpłacasz, jest dzielona na część ochronną (ubezpieczenie) i inwestycyjną (jednostki UFK). Dzięki temu masz jednocześnie ochronę ubezpieczeniową i możliwość pomnażania kapitału.
Koszty związane z UFK są zazwyczaj bardziej skomplikowane niż w przypadku klasycznego funduszu inwestycyjnego. W UFK mamy do czynienia często z wielopoziomową strukturą opłat np.:
W zakresie dziedziczenia jednostki funduszu inwestycyjnego wchodzą do masy spadkowej i mogą być dziedziczone na ogólnych zasadach, co w przypadku dziedziczenia, może wiązać się z koniecznością zapłacenia podatku od spadku i darowizn., Przepisy[2] wskazują osoby, które mogą być zwolnione z tego podatku. W przypadku UFK środki trafiają do osób uprawnionych (osób wskazanych w umowie) bez podatku od spadków i darowizn, bez względu na przynależność do grupy podatkowej.
Podsumowując, UFK łączy ochronę ubezpieczeniową z inwestowaniem i daje możliwość wskazania osoby uprawnionej, jednakże koszty UFK są zazwyczaj bardziej złożone, niż w przypadku klasycznego funduszu inwestycyjnego. W przypadku funduszy inwestycyjnych wyłącznym przedmiotem ich działalności jest lokowanie środków pieniężnych.
[1] definicja funduszu inwestycyjnego na podstawie Art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz.U. 2004 nr 146 poz. 1546 z późn. zm)
[2] osoby wskazane w art. 4a Ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. 1983 nr 45 poz. 207 z późn. zm)